همچو چنگت به چنگ میگیرم
میزنم مینوازمت اری
گوش تو را بگیرم و بخورم
از لبانی که چون شکر داری
سر به پای تو به که بر دوشم
ای خوشا رفتن و سبک باری
ای شگفت از تو جانور ای شیخ
که به پایت نمیخلد خاری
بوسه بردارم از لبت انگاه
نهم انجا که دوست میداری